bifurcum
bifurcum, bifurci
Neuter · Noun · 2nd declension
- Frequency:
- Uncommon
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
fork; point at which anything forks; fork of thighs, crotch;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | bifurcum | bifurca |
| Gen. | bifurci | bifurcorum |
| Dat. | bifurco | bifurcis |
| Acc. | bifurcum | bifurca |
| Voc. | bifurcum | bifurca |
| Abl. | bifurco | bifurcis |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
SATIRICON LIBER
Gaius Petronius Arbiter (Petronius)
"...larvam intravi, paene animam ebullivi, sudor mihi per bifurcum volabat, oculi mortui; vix unquam refectus sum. Melissa..." - P
Metamorphoses XII
Publius Ovidius Naso (Ovid) from Metamorphoses
"...quoque Teleboasque ense iacent nostro: ramum prior ille bifurcum gesserat, hic iaculum; iaculo mihi vulnera fecit: signa vides..."
