benevolens, benevolentis (gen.), benevolentior -or -us, benevolentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

kind, friendly, benevolent, well-wishing, kind-hearted;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
benevolentia
Acc.
benevolens
benevolentia
Voc.—
benevolentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
benevolentius
benevolentiora
Gen.
benevolentioris
—
Acc.
benevolentius
benevolentiora
Voc.
benevolentius
benevolentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
benevolentissimus
benevolentissimi
Gen.
benevolentissimi
benevolentissimorum
Dat.
benevolentissimo
—
Acc.
benevolentissimum
benevolentissimos
Voc.
benevolentissime
benevolentissimi
Abl.
benevolentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
benevolentissima
benevolentissimae
Gen.
benevolentissimae
benevolentissimarum
Dat.
benevolentissimae
—
Acc.
benevolentissimam
benevolentissimas
Voc.
benevolentissima
benevolentissimae
Abl.
benevolentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
benevolentissimum
benevolentissima
Gen.
benevolentissimi
benevolentissimorum
Dat.
benevolentissimo
—
Acc.
benevolentissimum
benevolentissima
Voc.
benevolentissimum
benevolentissima
Abl.
benevolentissimo
—