Skip to content

benemerens

benemerens, benemerentis (gen.), benemerentior -or -us, benemerentissimus -a -um

Adjective · 3rd declension

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

well deserving;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
benemerentia
Acc.
benemerens
benemerentia
Voc.—
benemerentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
benemerentius
benemerentiora
Gen.
benemerentioris
—
Acc.
benemerentius
benemerentiora
Voc.
benemerentius
benemerentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
benemerentissimus
benemerentissimi
Gen.
benemerentissimi
benemerentissimorum
Dat.
benemerentissimo
—
Acc.
benemerentissimum
benemerentissimos
Voc.
benemerentissime
benemerentissimi
Abl.
benemerentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
benemerentissima
benemerentissimae
Gen.
benemerentissimae
benemerentissimarum
Dat.
benemerentissimae
—
Acc.
benemerentissimam
benemerentissimas
Voc.
benemerentissima
benemerentissimae
Abl.
benemerentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
benemerentissimum
benemerentissima
Gen.
benemerentissimi
benemerentissimorum
Dat.
benemerentissimo
—
Acc.
benemerentissimum
benemerentissima
Voc.
benemerentissimum
benemerentissima
Abl.
benemerentissimo
—

Text excerpts

Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

No examples found.