belo, belare, belavi, belatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Agriculture

bleat, baa (like a sheep); talk foolishly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1belobelamus
2belasbelatis
3belatbelant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentbelare
activeperfectbelavisse
passivepresentbelari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
bela
belate
future
PersonSingularPlural
2
belato
belatote
3
belato
belanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
belare
belamini
future
PersonSingularPlural
2
belator
—
3
belator
belantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
belatus
belati
Gen.
belati
belatorum
Dat.
belato
—
Acc.
belatum
belatos
Voc.
belate
belati
Abl.
belato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
belata
belatae
Gen.
belatae
belatarum
Dat.
belatae
—
Acc.
belatam
belatas
Voc.
belata
belatae
Abl.
belata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
belatum
belata
Gen.
belati
belatorum
Dat.
belato
—
Acc.
belatum
belata
Voc.
belatum
belata
Abl.
belato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
belandus
—
Gen.
belandi
—
Dat.
belando
—
Acc.
belandum
—
Voc.
belande
—
Abl.
belando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
belanda
—
Gen.
belandae
—
Dat.
belandae
—
Acc.
belandam
—
Voc.
belanda
—
Abl.
belanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
belandum
—
Gen.
belandi
—
Dat.
belando
—
Acc.
belandum
—
Voc.
belandum
—
Abl.
belando
—

Supines

accusative: belatum; ablative: belatu