avoco, avocare, avocavi, avocatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

call/summon away; dissuade, divert, distract; remove, take away (property);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1avocoavocamus
2avocasavocatis
3avocatavocant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentavocare
activeperfectavocavisse
passivepresentavocari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
avoca
avocate
future
PersonSingularPlural
2
avocato
avocatote
3
avocato
avocanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
avocare
avocamini
future
PersonSingularPlural
2
avocator
—
3
avocator
avocantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
avocatus
avocati
Gen.
avocati
avocatorum
Dat.
avocato
—
Acc.
avocatum
avocatos
Voc.
avocate
avocati
Abl.
avocato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
avocata
avocatae
Gen.
avocatae
avocatarum
Dat.
avocatae
—
Acc.
avocatam
avocatas
Voc.
avocata
avocatae
Abl.
avocata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
avocatum
avocata
Gen.
avocati
avocatorum
Dat.
avocato
—
Acc.
avocatum
avocata
Voc.
avocatum
avocata
Abl.
avocato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
avocandus
—
Gen.
avocandi
—
Dat.
avocando
—
Acc.
avocandum
—
Voc.
avocande
—
Abl.
avocando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
avocanda
—
Gen.
avocandae
—
Dat.
avocandae
—
Acc.
avocandam
—
Voc.
avocanda
—
Abl.
avocanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
avocandum
—
Gen.
avocandi
—
Dat.
avocando
—
Acc.
avocandum
—
Voc.
avocandum
—
Abl.
avocando
—

Supines

accusative: avocatum; ablative: avocatu

Examples

No examples found.