auxilio, auxiliare, auxiliavi, auxiliatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short

help (w/DAT); give help/aid; assist; be helpful, be of use/avail; remedy, heal;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auxilioauxiliamus
2auxiliasauxiliatis
3auxiliatauxiliant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentauxiliare
activeperfectauxiliavisse
passivepresentauxiliari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
auxilia
auxiliate
future
PersonSingularPlural
2
auxiliato
auxiliatote
3
auxiliato
auxilianto

passive

present
PersonSingularPlural
2
auxiliare
auxiliamini
future
PersonSingularPlural
2
auxiliator
—
3
auxiliator
auxiliantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auxiliatus
auxiliati
Gen.
auxiliati
auxiliatorum
Dat.
auxiliato
—
Acc.
auxiliatum
auxiliatos
Voc.
auxiliate
auxiliati
Abl.
auxiliato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
auxiliata
auxiliatae
Gen.
auxiliatae
auxiliatarum
Dat.
auxiliatae
—
Acc.
auxiliatam
auxiliatas
Voc.
auxiliata
auxiliatae
Abl.
auxiliata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auxiliatum
auxiliata
Gen.
auxiliati
auxiliatorum
Dat.
auxiliato
—
Acc.
auxiliatum
auxiliata
Voc.
auxiliatum
auxiliata
Abl.
auxiliato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
auxiliandus
—
Gen.
auxiliandi
—
Dat.
auxiliando
—
Acc.
auxiliandum
—
Voc.
auxiliande
—
Abl.
auxiliando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auxilianda
—
Gen.
auxiliandae
—
Dat.
auxiliandae
—
Acc.
auxiliandam
—
Voc.
auxilianda
—
Abl.
auxilianda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
auxiliandum
—
Gen.
auxiliandi
—
Dat.
auxiliando
—
Acc.
auxiliandum
—
Voc.
auxiliandum
—
Abl.
auxiliando
—

Supines

accusative: auxiliatum; ablative: auxiliatu