autumo, autumare, autumavi, autumatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

say, assert; say yes; affirm; mention, speak of; name, call; reckon, judge;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1autumoautumamus
2autumasautumatis
3autumatautumant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentautumare
activeperfectautumavisse
passivepresentautumari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
autuma
autumate
future
PersonSingularPlural
2
autumato
autumatote
3
autumato
autumanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
autumare
autumamini
future
PersonSingularPlural
2
autumator
—
3
autumator
autumantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
autumatus
autumati
Gen.
autumati
autumatorum
Dat.
autumato
—
Acc.
autumatum
autumatos
Voc.
autumate
autumati
Abl.
autumato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
autumata
autumatae
Gen.
autumatae
autumatarum
Dat.
autumatae
—
Acc.
autumatam
autumatas
Voc.
autumata
autumatae
Abl.
autumata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
autumatum
autumata
Gen.
autumati
autumatorum
Dat.
autumato
—
Acc.
autumatum
autumata
Voc.
autumatum
autumata
Abl.
autumato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
autumandus
—
Gen.
autumandi
—
Dat.
autumando
—
Acc.
autumandum
—
Voc.
autumande
—
Abl.
autumando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
autumanda
—
Gen.
autumandae
—
Dat.
autumandae
—
Acc.
autumandam
—
Voc.
autumanda
—
Abl.
autumanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
autumandum
—
Gen.
autumandi
—
Dat.
autumando
—
Acc.
autumandum
—
Voc.
autumandum
—
Abl.
autumando
—

Supines

accusative: autumatum; ablative: autumatu