abeo, abire, abivi(ii), abitus:

Verb · 6th conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

depart, go away; go off, go forth; pass away, die, disappear; be changed;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1abeoabimus
2abisabitis
3abitabeunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentabire
activeperfectabivisse
passivepresentabiri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2—
abite
future
PersonSingularPlural
2
abito
abitote
3
abito
abeunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
abiere
abimini
future
PersonSingularPlural
2
abitor
—
3
abitor
abeuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
abitus
abiti
Gen.
abiti
abitorum
Dat.
abito
—
Acc.
abitum
abitos
Voc.
abite
abiti
Abl.
abito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
abita
abitae
Gen.
abitae
abitarum
Dat.
abitae
—
Acc.
abitam
abitas
Voc.
abita
abitae
Abl.
abita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
abitum
abita
Gen.
abiti
abitorum
Dat.
abito
—
Acc.
abitum
abita
Voc.
abitum
abita
Abl.
abito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
abeundus
—
Gen.
abeundi
—
Dat.
abeundo
—
Acc.
abeundum
—
Voc.
abeunde
—
Abl.
abeundo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
abeunda
—
Gen.
abeundae
—
Dat.
abeundae
—
Acc.
abeundam
—
Voc.
abeunda
—
Abl.
abeunda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
abeundum
—
Gen.
abeundi
—
Dat.
abeundo
—
Acc.
abeundum
—
Voc.
abeundum
—
Abl.
abeundo
—

Supines

accusative: abitum; ablative: abitu