authorizo, authorizare, authorizavi, authorizatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Later

authorize, authenticate; approve, confirm; bind one's self;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1authorizoauthorizamus
2authorizasauthorizatis
3authorizatauthorizant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentauthorizare
activeperfectauthorizavisse
passivepresentauthorizari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
authoriza
authorizate
future
PersonSingularPlural
2
authorizato
authorizatote
3
authorizato
authorizanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
authorizare
authorizamini
future
PersonSingularPlural
2
authorizator
—
3
authorizator
authorizantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
authorizatus
authorizati
Gen.
authorizati
authorizatorum
Dat.
authorizato
—
Acc.
authorizatum
authorizatos
Voc.
authorizate
authorizati
Abl.
authorizato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
authorizata
authorizatae
Gen.
authorizatae
authorizatarum
Dat.
authorizatae
—
Acc.
authorizatam
authorizatas
Voc.
authorizata
authorizatae
Abl.
authorizata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
authorizatum
authorizata
Gen.
authorizati
authorizatorum
Dat.
authorizato
—
Acc.
authorizatum
authorizata
Voc.
authorizatum
authorizata
Abl.
authorizato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
authorizandus
—
Gen.
authorizandi
—
Dat.
authorizando
—
Acc.
authorizandum
—
Voc.
authorizande
—
Abl.
authorizando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
authorizanda
—
Gen.
authorizandae
—
Dat.
authorizandae
—
Acc.
authorizandam
—
Voc.
authorizanda
—
Abl.
authorizanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
authorizandum
—
Gen.
authorizandi
—
Dat.
authorizando
—
Acc.
authorizandum
—
Voc.
authorizandum
—
Abl.
authorizando
—

Supines

accusative: authorizatum; ablative: authorizatu

Examples

No examples found.