auspicor, auspicari, auspicatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

take auspices; seek omens; begin with auspices, make ceremonial start; portend;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auspicorauspicamur
2auspicarisauspicamini
3auspicaturauspicantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentauspicari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
auspicare
auspicamini
future
PersonSingularPlural
2
auspicator
—
3
auspicator
auspicantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auspicatus
auspicati
Gen.
auspicati
auspicatorum
Dat.
auspicato
—
Acc.
auspicatum
auspicatos
Voc.
auspicate
auspicati
Abl.
auspicato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
auspicata
auspicatae
Gen.
auspicatae
auspicatarum
Dat.
auspicatae
—
Acc.
auspicatam
auspicatas
Voc.
auspicata
auspicatae
Abl.
auspicata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auspicatum
auspicata
Gen.
auspicati
auspicatorum
Dat.
auspicato
—
Acc.
auspicatum
auspicata
Voc.
auspicatum
auspicata
Abl.
auspicato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
auspicandus
—
Gen.
auspicandi
—
Dat.
auspicando
—
Acc.
auspicandum
—
Voc.
auspicande
—
Abl.
auspicando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auspicanda
—
Gen.
auspicandae
—
Dat.
auspicandae
—
Acc.
auspicandam
—
Voc.
auspicanda
—
Abl.
auspicanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
auspicandum
—
Gen.
auspicandi
—
Dat.
auspicando
—
Acc.
auspicandum
—
Voc.
auspicandum
—
Abl.
auspicando
—

Supines

accusative: auspicatum; ablative: auspicatu

Examples

No examples found.