ausculto, auscultare, auscultavi, auscultatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

listen (to); overhear, listen secretly; heed, obey;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auscultoauscultamus
2auscultasauscultatis
3auscultatauscultant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentauscultare
activeperfectauscultavisse
passivepresentauscultari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ausculta
auscultate
future
PersonSingularPlural
2
auscultato
auscultatote
3
auscultato
auscultanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
auscultare
auscultamini
future
PersonSingularPlural
2
auscultator
—
3
auscultator
auscultantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auscultatus
auscultati
Gen.
auscultati
auscultatorum
Dat.
auscultato
—
Acc.
auscultatum
auscultatos
Voc.
auscultate
auscultati
Abl.
auscultato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
auscultata
auscultatae
Gen.
auscultatae
auscultatarum
Dat.
auscultatae
—
Acc.
auscultatam
auscultatas
Voc.
auscultata
auscultatae
Abl.
auscultata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auscultatum
auscultata
Gen.
auscultati
auscultatorum
Dat.
auscultato
—
Acc.
auscultatum
auscultata
Voc.
auscultatum
auscultata
Abl.
auscultato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
auscultandus
—
Gen.
auscultandi
—
Dat.
auscultando
—
Acc.
auscultandum
—
Voc.
auscultande
—
Abl.
auscultando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auscultanda
—
Gen.
auscultandae
—
Dat.
auscultandae
—
Acc.
auscultandam
—
Voc.
auscultanda
—
Abl.
auscultanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
auscultandum
—
Gen.
auscultandi
—
Dat.
auscultando
—
Acc.
auscultandum
—
Voc.
auscultandum
—
Abl.
auscultando
—

Supines

accusative: auscultatum; ablative: auscultatu