auro, aurare, auravi, auratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

gild, overlay with gold;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auroauramus
2aurasauratis
3aurataurant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaurare
activeperfectauravisse
passivepresentaurari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aura
aurate
future
PersonSingularPlural
2
aurato
auratote
3
aurato
auranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
aurare
auramini
future
PersonSingularPlural
2
aurator
—
3
aurator
aurantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auratus
aurati
Gen.
aurati
auratorum
Dat.
aurato
—
Acc.
auratum
auratos
Voc.
aurate
aurati
Abl.
aurato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aurata
auratae
Gen.
auratae
auratarum
Dat.
auratae
—
Acc.
auratam
auratas
Voc.
aurata
auratae
Abl.
aurata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auratum
aurata
Gen.
aurati
auratorum
Dat.
aurato
—
Acc.
auratum
aurata
Voc.
auratum
aurata
Abl.
aurato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aurandus
—
Gen.
aurandi
—
Dat.
aurando
—
Acc.
aurandum
—
Voc.
aurande
—
Abl.
aurando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auranda
—
Gen.
aurandae
—
Dat.
aurandae
—
Acc.
aurandam
—
Voc.
auranda
—
Abl.
auranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aurandum
—
Gen.
aurandi
—
Dat.
aurando
—
Acc.
aurandum
—
Voc.
aurandum
—
Abl.
aurando
—

Supines

accusative: auratum; ablative: auratu