auguratus
auguratus, auguratus
Masculine · Noun · 4th declension
- Frequency:
- Common
- Dictionary:
- Oxford Latin Dictionary (OLD)
- Field:
- Religion
office of augur; augury;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | auguratus | auguratus |
| Gen. | auguratus | auguratuum |
| Dat. | auguratui | auguratibus |
| Acc. | auguratum | auguratus |
| Voc. | auguratus | auguratus |
| Abl. | auguratu | auguratibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.
- G
Liber IV
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...quidem, ut scribis, ob hoc maxime delectat auguratus meus, quod M. Tullius augur fuit. Laetaris enim quod honoribus..." - G
Liber VII
Gaius Plinius Caecilius Secundus (Pliny the Younger) from EPISTVLARVM LIBRI DECEM
"...Ipse certe implicitus morbo futura praeteritis, adversa secundis auguratus, spem salutis nullo suorum desperante proiecit. Iam illud nonne..."
