auctorizo, auctorizare, auctorizavi, auctorizatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Nelson Wordlist
Age:
Later

authorize, authenticate; approve, confirm; bind one's self;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auctorizoauctorizamus
2auctorizasauctorizatis
3auctorizatauctorizant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentauctorizare
activeperfectauctorizavisse
passivepresentauctorizari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
auctoriza
auctorizate
future
PersonSingularPlural
2
auctorizato
auctorizatote
3
auctorizato
auctorizanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
auctorizare
auctorizamini
future
PersonSingularPlural
2
auctorizator
—
3
auctorizator
auctorizantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auctorizatus
auctorizati
Gen.
auctorizati
auctorizatorum
Dat.
auctorizato
—
Acc.
auctorizatum
auctorizatos
Voc.
auctorizate
auctorizati
Abl.
auctorizato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
auctorizata
auctorizatae
Gen.
auctorizatae
auctorizatarum
Dat.
auctorizatae
—
Acc.
auctorizatam
auctorizatas
Voc.
auctorizata
auctorizatae
Abl.
auctorizata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auctorizatum
auctorizata
Gen.
auctorizati
auctorizatorum
Dat.
auctorizato
—
Acc.
auctorizatum
auctorizata
Voc.
auctorizatum
auctorizata
Abl.
auctorizato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
auctorizandus
—
Gen.
auctorizandi
—
Dat.
auctorizando
—
Acc.
auctorizandum
—
Voc.
auctorizande
—
Abl.
auctorizando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auctorizanda
—
Gen.
auctorizandae
—
Dat.
auctorizandae
—
Acc.
auctorizandam
—
Voc.
auctorizanda
—
Abl.
auctorizanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
auctorizandum
—
Gen.
auctorizandi
—
Dat.
auctorizando
—
Acc.
auctorizandum
—
Voc.
auctorizandum
—
Abl.
auctorizando
—

Supines

accusative: auctorizatum; ablative: auctorizatu

Examples

No examples found.