auctoro, auctorare, auctoravi, auctoratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

bind/pledge/oblige/engage oneself, hire oneself out; purchase (w/sibi), secure;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auctoroauctoramus
2auctorasauctoratis
3auctoratauctorant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentauctorare
activeperfectauctoravisse
passivepresentauctorari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
auctora
auctorate
future
PersonSingularPlural
2
auctorato
auctoratote
3
auctorato
auctoranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
auctorare
auctoramini
future
PersonSingularPlural
2
auctorator
—
3
auctorator
auctorantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
auctoratus
auctorati
Gen.
auctorati
auctoratorum
Dat.
auctorato
—
Acc.
auctoratum
auctoratos
Voc.
auctorate
auctorati
Abl.
auctorato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
auctorata
auctoratae
Gen.
auctoratae
auctoratarum
Dat.
auctoratae
—
Acc.
auctoratam
auctoratas
Voc.
auctorata
auctoratae
Abl.
auctorata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
auctoratum
auctorata
Gen.
auctorati
auctoratorum
Dat.
auctorato
—
Acc.
auctoratum
auctorata
Voc.
auctoratum
auctorata
Abl.
auctorato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
auctorandus
—
Gen.
auctorandi
—
Dat.
auctorando
—
Acc.
auctorandum
—
Voc.
auctorande
—
Abl.
auctorando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
auctoranda
—
Gen.
auctorandae
—
Dat.
auctorandae
—
Acc.
auctorandam
—
Voc.
auctoranda
—
Abl.
auctoranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
auctorandum
—
Gen.
auctorandi
—
Dat.
auctorando
—
Acc.
auctorandum
—
Voc.
auctorandum
—
Abl.
auctorando
—

Supines

accusative: auctoratum; ablative: auctoratu

Examples

No examples found.