auceo, aucere, aucui, aucitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late

observe attentively;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1auceoaucemus
2aucesaucetis
3aucetaucent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaucere
activeperfectaucuisse
passivepresentauceri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
auce
aucete
future
PersonSingularPlural
2
auceto
aucetote
3
auceto
aucento

passive

present
PersonSingularPlural
2
aucere
aucemini
future
PersonSingularPlural
2
aucetor
—
3
aucetor
aucentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aucitus
auciti
Gen.
auciti
aucitorum
Dat.
aucito
—
Acc.
aucitum
aucitos
Voc.
aucite
auciti
Abl.
aucito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
aucita
aucitae
Gen.
aucitae
aucitarum
Dat.
aucitae
—
Acc.
aucitam
aucitas
Voc.
aucita
aucitae
Abl.
aucita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aucitum
aucita
Gen.
auciti
aucitorum
Dat.
aucito
—
Acc.
aucitum
aucita
Voc.
aucitum
aucita
Abl.
aucito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
aucendus
—
Gen.
aucendi
—
Dat.
aucendo
—
Acc.
aucendum
—
Voc.
aucende
—
Abl.
aucendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aucenda
—
Gen.
aucendae
—
Dat.
aucendae
—
Acc.
aucendam
—
Voc.
aucenda
—
Abl.
aucenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
aucendum
—
Gen.
aucendi
—
Dat.
aucendo
—
Acc.
aucendum
—
Voc.
aucendum
—
Abl.
aucendo
—

Supines

accusative: aucitum; ablative: aucitu

Examples

No examples found.