attritus, attrita -um, attritior -or -us, attritissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

worn, worn down by use; smoothed; hardened, brazen; thin (style), attenuated;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attritus
attriti
Gen.
attriti
attritorum
Dat.
attrito
—
Acc.
attritum
attritos
Voc.
attrite
attriti
Abl.
attrito
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attrita
attritae
Gen.
attritae
attritarum
Dat.
attritae
—
Acc.
attritam
attritas
Voc.
attrita
attritae
Abl.
attrita
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attritum
attrita
Gen.
attriti
attritorum
Dat.
attrito
—
Acc.
attritum
attrita
Voc.
attritum
attrita
Abl.
attrito
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attritius
attritiora
Gen.
attritioris
—
Acc.
attritius
attritiora
Voc.
attritius
attritiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attritissimus
attritissimi
Gen.
attritissimi
attritissimorum
Dat.
attritissimo
—
Acc.
attritissimum
attritissimos
Voc.
attritissime
attritissimi
Abl.
attritissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attritissima
attritissimae
Gen.
attritissimae
attritissimarum
Dat.
attritissimae
—
Acc.
attritissimam
attritissimas
Voc.
attritissima
attritissimae
Abl.
attritissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attritissimum
attritissima
Gen.
attritissimi
attritissimorum
Dat.
attritissimo
—
Acc.
attritissimum
attritissima
Voc.
attritissimum
attritissima
Abl.
attritissimo
—