attrecto, attrectare, attrectavi, attrectatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

touch; lay hands on; handle (roughly), assault (sexually), violate; deal with;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attrectoattrectamus
2attrectasattrectatis
3attrectatattrectant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentattrectare
activeperfectattrectavisse
passivepresentattrectari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
attrecta
attrectate
future
PersonSingularPlural
2
attrectato
attrectatote
3
attrectato
attrectanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
attrectare
attrectamini
future
PersonSingularPlural
2
attrectator
—
3
attrectator
attrectantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attrectatus
attrectati
Gen.
attrectati
attrectatorum
Dat.
attrectato
—
Acc.
attrectatum
attrectatos
Voc.
attrectate
attrectati
Abl.
attrectato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attrectata
attrectatae
Gen.
attrectatae
attrectatarum
Dat.
attrectatae
—
Acc.
attrectatam
attrectatas
Voc.
attrectata
attrectatae
Abl.
attrectata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attrectatum
attrectata
Gen.
attrectati
attrectatorum
Dat.
attrectato
—
Acc.
attrectatum
attrectata
Voc.
attrectatum
attrectata
Abl.
attrectato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attrectandus
—
Gen.
attrectandi
—
Dat.
attrectando
—
Acc.
attrectandum
—
Voc.
attrectande
—
Abl.
attrectando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attrectanda
—
Gen.
attrectandae
—
Dat.
attrectandae
—
Acc.
attrectandam
—
Voc.
attrectanda
—
Abl.
attrectanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attrectandum
—
Gen.
attrectandi
—
Dat.
attrectando
—
Acc.
attrectandum
—
Voc.
attrectandum
—
Abl.
attrectando
—

Supines

accusative: attrectatum; ablative: attrectatu