attorno, attornare, attornavi, attornatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Bracton
Age:
Medieval
Field:
Government

attorn; attribute; ordain, decree; turn to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attornoattornamus
2attornasattornatis
3attornatattornant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentattornare
activeperfectattornavisse
passivepresentattornari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
attorna
attornate
future
PersonSingularPlural
2
attornato
attornatote
3
attornato
attornanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
attornare
attornamini
future
PersonSingularPlural
2
attornator
—
3
attornator
attornantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attornatus
attornati
Gen.
attornati
attornatorum
Dat.
attornato
—
Acc.
attornatum
attornatos
Voc.
attornate
attornati
Abl.
attornato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attornata
attornatae
Gen.
attornatae
attornatarum
Dat.
attornatae
—
Acc.
attornatam
attornatas
Voc.
attornata
attornatae
Abl.
attornata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attornatum
attornata
Gen.
attornati
attornatorum
Dat.
attornato
—
Acc.
attornatum
attornata
Voc.
attornatum
attornata
Abl.
attornato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attornandus
—
Gen.
attornandi
—
Dat.
attornando
—
Acc.
attornandum
—
Voc.
attornande
—
Abl.
attornando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attornanda
—
Gen.
attornandae
—
Dat.
attornandae
—
Acc.
attornandam
—
Voc.
attornanda
—
Abl.
attornanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attornandum
—
Gen.
attornandi
—
Dat.
attornando
—
Acc.
attornandum
—
Voc.
attornandum
—
Abl.
attornando
—

Supines

accusative: attornatum; ablative: attornatu

Examples

No examples found.