attitulo, attitulare, attitulavi, attitulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Government

name, entitle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attituloattitulamus
2attitulasattitulatis
3attitulatattitulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentattitulare
activeperfectattitulavisse
passivepresentattitulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
attitula
attitulate
future
PersonSingularPlural
2
attitulato
attitulatote
3
attitulato
attitulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
attitulare
attitulamini
future
PersonSingularPlural
2
attitulator
—
3
attitulator
attitulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attitulatus
attitulati
Gen.
attitulati
attitulatorum
Dat.
attitulato
—
Acc.
attitulatum
attitulatos
Voc.
attitulate
attitulati
Abl.
attitulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attitulata
attitulatae
Gen.
attitulatae
attitulatarum
Dat.
attitulatae
—
Acc.
attitulatam
attitulatas
Voc.
attitulata
attitulatae
Abl.
attitulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attitulatum
attitulata
Gen.
attitulati
attitulatorum
Dat.
attitulato
—
Acc.
attitulatum
attitulata
Voc.
attitulatum
attitulata
Abl.
attitulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attitulandus
—
Gen.
attitulandi
—
Dat.
attitulando
—
Acc.
attitulandum
—
Voc.
attitulande
—
Abl.
attitulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attitulanda
—
Gen.
attitulandae
—
Dat.
attitulandae
—
Acc.
attitulandam
—
Voc.
attitulanda
—
Abl.
attitulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attitulandum
—
Gen.
attitulandi
—
Dat.
attitulando
—
Acc.
attitulandum
—
Voc.
attitulandum
—
Abl.
attitulando
—

Supines

accusative: attitulatum; ablative: attitulatu

Examples

No examples found.