attestor, attestari, attestatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

confirm, attest, bear witness to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attestorattestamur
2attestarisattestamini
3attestaturattestantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentattestari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
attestare
attestamini
future
PersonSingularPlural
2
attestator
—
3
attestator
attestantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attestatus
attestati
Gen.
attestati
attestatorum
Dat.
attestato
—
Acc.
attestatum
attestatos
Voc.
attestate
attestati
Abl.
attestato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attestata
attestatae
Gen.
attestatae
attestatarum
Dat.
attestatae
—
Acc.
attestatam
attestatas
Voc.
attestata
attestatae
Abl.
attestata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attestatum
attestata
Gen.
attestati
attestatorum
Dat.
attestato
—
Acc.
attestatum
attestata
Voc.
attestatum
attestata
Abl.
attestato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attestandus
—
Gen.
attestandi
—
Dat.
attestando
—
Acc.
attestandum
—
Voc.
attestande
—
Abl.
attestando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attestanda
—
Gen.
attestandae
—
Dat.
attestandae
—
Acc.
attestandam
—
Voc.
attestanda
—
Abl.
attestanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attestandum
—
Gen.
attestandi
—
Dat.
attestando
—
Acc.
attestandum
—
Voc.
attestandum
—
Abl.
attestando
—

Supines

accusative: attestatum; ablative: attestatu

Examples

No examples found.