attento, attentare, attentavi, attentatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

attack, assail; call into question; try to seduce/use; make an attempt on, try;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attentoattentamus
2attentasattentatis
3attentatattentant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentattentare
activeperfectattentavisse
passivepresentattentari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
attenta
attentate
future
PersonSingularPlural
2
attentato
attentatote
3
attentato
attentanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
attentare
attentamini
future
PersonSingularPlural
2
attentator
—
3
attentator
attentantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attentatus
attentati
Gen.
attentati
attentatorum
Dat.
attentato
—
Acc.
attentatum
attentatos
Voc.
attentate
attentati
Abl.
attentato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attentata
attentatae
Gen.
attentatae
attentatarum
Dat.
attentatae
—
Acc.
attentatam
attentatas
Voc.
attentata
attentatae
Abl.
attentata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attentatum
attentata
Gen.
attentati
attentatorum
Dat.
attentato
—
Acc.
attentatum
attentata
Voc.
attentatum
attentata
Abl.
attentato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attentandus
—
Gen.
attentandi
—
Dat.
attentando
—
Acc.
attentandum
—
Voc.
attentande
—
Abl.
attentando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attentanda
—
Gen.
attentandae
—
Dat.
attentandae
—
Acc.
attentandam
—
Voc.
attentanda
—
Abl.
attentanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attentandum
—
Gen.
attentandi
—
Dat.
attentando
—
Acc.
attentandum
—
Voc.
attentandum
—
Abl.
attentando
—

Supines

accusative: attentatum; ablative: attentatu