attempto, attemptare, attemptavi, attemptatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

attack, assail; call into question; try to seduce/use; make an attempt on, try;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1attemptoattemptamus
2attemptasattemptatis
3attemptatattemptant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentattemptare
activeperfectattemptavisse
passivepresentattemptari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
attempta
attemptate
future
PersonSingularPlural
2
attemptato
attemptatote
3
attemptato
attemptanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
attemptare
attemptamini
future
PersonSingularPlural
2
attemptator
—
3
attemptator
attemptantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
attemptatus
attemptati
Gen.
attemptati
attemptatorum
Dat.
attemptato
—
Acc.
attemptatum
attemptatos
Voc.
attemptate
attemptati
Abl.
attemptato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
attemptata
attemptatae
Gen.
attemptatae
attemptatarum
Dat.
attemptatae
—
Acc.
attemptatam
attemptatas
Voc.
attemptata
attemptatae
Abl.
attemptata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
attemptatum
attemptata
Gen.
attemptati
attemptatorum
Dat.
attemptato
—
Acc.
attemptatum
attemptata
Voc.
attemptatum
attemptata
Abl.
attemptato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
attemptandus
—
Gen.
attemptandi
—
Dat.
attemptando
—
Acc.
attemptandum
—
Voc.
attemptande
—
Abl.
attemptando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
attemptanda
—
Gen.
attemptandae
—
Dat.
attemptandae
—
Acc.
attemptandam
—
Voc.
attemptanda
—
Abl.
attemptanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
attemptandum
—
Gen.
attemptandi
—
Dat.
attemptando
—
Acc.
attemptandum
—
Voc.
attemptandum
—
Abl.
attemptando
—

Supines

accusative: attemptatum; ablative: attemptatu

Examples

No examples found.