astituo, astituere, astitui, astitutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

place near/before; make to stand before;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1astituoastituimus
2astituisastituitis
3astituitastituunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentastituere
activeperfectastituisse
passivepresentastitui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
astitue
astituite
future
PersonSingularPlural
2
astituito
astituitote
3
astituito
astituunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
astituere
astituimini
future
PersonSingularPlural
2
astituitor
—
3
astituitor
astituuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
astitutus
astituti
Gen.
astituti
astitutorum
Dat.
astituto
—
Acc.
astitutum
astitutos
Voc.
astitute
astituti
Abl.
astituto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
astituta
astitutae
Gen.
astitutae
astitutarum
Dat.
astitutae
—
Acc.
astitutam
astitutas
Voc.
astituta
astitutae
Abl.
astituta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
astitutum
astituta
Gen.
astituti
astitutorum
Dat.
astituto
—
Acc.
astitutum
astituta
Voc.
astitutum
astituta
Abl.
astituto
—

Supines

accusative: astitutum; ablative: astitutu

Examples

No examples found.