assulto, assultare, assultavi, assultatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

jump/leap at/towards/upon; dash against; attack, assault, make an attack (on);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assultoassultamus
2assultasassultatis
3assultatassultant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentassultare
activeperfectassultavisse
passivepresentassultari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
assulta
assultate
future
PersonSingularPlural
2
assultato
assultatote
3
assultato
assultanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
assultare
assultamini
future
PersonSingularPlural
2
assultator
—
3
assultator
assultantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assultatus
assultati
Gen.
assultati
assultatorum
Dat.
assultato
—
Acc.
assultatum
assultatos
Voc.
assultate
assultati
Abl.
assultato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assultata
assultatae
Gen.
assultatae
assultatarum
Dat.
assultatae
—
Acc.
assultatam
assultatas
Voc.
assultata
assultatae
Abl.
assultata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assultatum
assultata
Gen.
assultati
assultatorum
Dat.
assultato
—
Acc.
assultatum
assultata
Voc.
assultatum
assultata
Abl.
assultato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assultandus
—
Gen.
assultandi
—
Dat.
assultando
—
Acc.
assultandum
—
Voc.
assultande
—
Abl.
assultando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assultanda
—
Gen.
assultandae
—
Dat.
assultandae
—
Acc.
assultandam
—
Voc.
assultanda
—
Abl.
assultanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assultandum
—
Gen.
assultandi
—
Dat.
assultando
—
Acc.
assultandum
—
Voc.
assultandum
—
Abl.
assultando
—

Supines

accusative: assultatum; ablative: assultatu

Examples

No examples found.