assuetus, assueta -um, assuetior -or -us, assuetissimus -a -um:

Adjective · 1st declension · variant: 1st

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

accustomed, customary, usual, to which one is accustomed/used;

Inflections

positive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assuetus
assueti
Gen.
assueti
assuetorum
Dat.
assueto
—
Acc.
assuetum
assuetos
Voc.
assuete
assueti
Abl.
assueto
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assueta
assuetae
Gen.
assuetae
assuetarum
Dat.
assuetae
—
Acc.
assuetam
assuetas
Voc.
assueta
assuetae
Abl.
assueta
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assuetum
assueta
Gen.
assueti
assuetorum
Dat.
assueto
—
Acc.
assuetum
assueta
Voc.
assuetum
assueta
Abl.
assueto
—

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assuetius
assuetiora
Gen.
assuetioris
—
Acc.
assuetius
assuetiora
Voc.
assuetius
assuetiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assuetissimus
assuetissimi
Gen.
assuetissimi
assuetissimorum
Dat.
assuetissimo
—
Acc.
assuetissimum
assuetissimos
Voc.
assuetissime
assuetissimi
Abl.
assuetissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assuetissima
assuetissimae
Gen.
assuetissimae
assuetissimarum
Dat.
assuetissimae
—
Acc.
assuetissimam
assuetissimas
Voc.
assuetissima
assuetissimae
Abl.
assuetissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assuetissimum
assuetissima
Gen.
assuetissimi
assuetissimorum
Dat.
assuetissimo
—
Acc.
assuetissimum
assuetissima
Voc.
assuetissimum
assuetissima
Abl.
assuetissimo
—