assono, assonare, assonavi, assonatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

respond, reply; sound in accompaniment; sing as an accompaniment;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assonoassonamus
2assonasassonatis
3assonatassonant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentassonare
activeperfectassonavisse
passivepresentassonari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
assona
assonate
future
PersonSingularPlural
2
assonato
assonatote
3
assonato
assonanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
assonare
assonamini
future
PersonSingularPlural
2
assonator
—
3
assonator
assonantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assonatus
assonati
Gen.
assonati
assonatorum
Dat.
assonato
—
Acc.
assonatum
assonatos
Voc.
assonate
assonati
Abl.
assonato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assonata
assonatae
Gen.
assonatae
assonatarum
Dat.
assonatae
—
Acc.
assonatam
assonatas
Voc.
assonata
assonatae
Abl.
assonata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assonatum
assonata
Gen.
assonati
assonatorum
Dat.
assonato
—
Acc.
assonatum
assonata
Voc.
assonatum
assonata
Abl.
assonato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assonandus
—
Gen.
assonandi
—
Dat.
assonando
—
Acc.
assonandum
—
Voc.
assonande
—
Abl.
assonando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assonanda
—
Gen.
assonandae
—
Dat.
assonandae
—
Acc.
assonandam
—
Voc.
assonanda
—
Abl.
assonanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assonandum
—
Gen.
assonandi
—
Dat.
assonando
—
Acc.
assonandum
—
Voc.
assonandum
—
Abl.
assonando
—

Supines

accusative: assonatum; ablative: assonatu

Examples

No examples found.