assimulo, assimulare, assimulavi, assimulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make like; compare; counterfeit, simulate, imitate, pretend, feign, act a part;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assimuloassimulamus
2assimulasassimulatis
3assimulatassimulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentassimulare
activeperfectassimulavisse
passivepresentassimulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
assimula
assimulate
future
PersonSingularPlural
2
assimulato
assimulatote
3
assimulato
assimulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
assimulare
assimulamini
future
PersonSingularPlural
2
assimulator
—
3
assimulator
assimulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assimulatus
assimulati
Gen.
assimulati
assimulatorum
Dat.
assimulato
—
Acc.
assimulatum
assimulatos
Voc.
assimulate
assimulati
Abl.
assimulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assimulata
assimulatae
Gen.
assimulatae
assimulatarum
Dat.
assimulatae
—
Acc.
assimulatam
assimulatas
Voc.
assimulata
assimulatae
Abl.
assimulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assimulatum
assimulata
Gen.
assimulati
assimulatorum
Dat.
assimulato
—
Acc.
assimulatum
assimulata
Voc.
assimulatum
assimulata
Abl.
assimulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assimulandus
—
Gen.
assimulandi
—
Dat.
assimulando
—
Acc.
assimulandum
—
Voc.
assimulande
—
Abl.
assimulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assimulanda
—
Gen.
assimulandae
—
Dat.
assimulandae
—
Acc.
assimulandam
—
Voc.
assimulanda
—
Abl.
assimulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assimulandum
—
Gen.
assimulandi
—
Dat.
assimulando
—
Acc.
assimulandum
—
Voc.
assimulandum
—
Abl.
assimulando
—

Supines

accusative: assimulatum; ablative: assimulatu