assimilor, assimilari, assimilatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Stelten (Ecclesiastical Latin)
Age:
Medieval

become like; be compared to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assimilorassimilamur
2assimilarisassimilamini
3assimilaturassimilantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentassimilari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
assimilare
assimilamini
future
PersonSingularPlural
2
assimilator
—
3
assimilator
assimilantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assimilatus
assimilati
Gen.
assimilati
assimilatorum
Dat.
assimilato
—
Acc.
assimilatum
assimilatos
Voc.
assimilate
assimilati
Abl.
assimilato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assimilata
assimilatae
Gen.
assimilatae
assimilatarum
Dat.
assimilatae
—
Acc.
assimilatam
assimilatas
Voc.
assimilata
assimilatae
Abl.
assimilata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assimilatum
assimilata
Gen.
assimilati
assimilatorum
Dat.
assimilato
—
Acc.
assimilatum
assimilata
Voc.
assimilatum
assimilata
Abl.
assimilato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assimilandus
—
Gen.
assimilandi
—
Dat.
assimilando
—
Acc.
assimilandum
—
Voc.
assimilande
—
Abl.
assimilando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assimilanda
—
Gen.
assimilandae
—
Dat.
assimilandae
—
Acc.
assimilandam
—
Voc.
assimilanda
—
Abl.
assimilanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assimilandum
—
Gen.
assimilandi
—
Dat.
assimilando
—
Acc.
assimilandum
—
Voc.
assimilandum
—
Abl.
assimilando
—

Supines

accusative: assimilatum; ablative: assimilatu

Examples

No examples found.