assilio, assilire, assilui, assultus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 4th

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

jump/leap (up/on/towards), rush/dash (at/against), assault; mount (male-female);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assilioassilimus
2assilisassilitis
3assilitassiliunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentassilire
activeperfectassiluisse
passivepresentassiliri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
assili
assilite
future
PersonSingularPlural
2
assilito
assilitote
3
assilito
assiliunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
assilire
assilimini
future
PersonSingularPlural
2
assilitor
—
3
assilitor
assiliuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assultus
assulti
Gen.
assulti
assultorum
Dat.
assulto
—
Acc.
assultum
assultos
Voc.
assulte
assulti
Abl.
assulto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assulta
assultae
Gen.
assultae
assultarum
Dat.
assultae
—
Acc.
assultam
assultas
Voc.
assulta
assultae
Abl.
assulta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assultum
assulta
Gen.
assulti
assultorum
Dat.
assulto
—
Acc.
assultum
assulta
Voc.
assultum
assulta
Abl.
assulto
—

Supines

accusative: assultum; ablative: assultu

Examples

No examples found.