assiduo, assiduare, assiduavi, assiduatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short

apply constantly; make constant use of (Souter); use regularly/incessantly;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assiduoassiduamus
2assiduasassiduatis
3assiduatassiduant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentassiduare
activeperfectassiduavisse
passivepresentassiduari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
assidua
assiduate
future
PersonSingularPlural
2
assiduato
assiduatote
3
assiduato
assiduanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
assiduare
assiduamini
future
PersonSingularPlural
2
assiduator
—
3
assiduator
assiduantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assiduatus
assiduati
Gen.
assiduati
assiduatorum
Dat.
assiduato
—
Acc.
assiduatum
assiduatos
Voc.
assiduate
assiduati
Abl.
assiduato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assiduata
assiduatae
Gen.
assiduatae
assiduatarum
Dat.
assiduatae
—
Acc.
assiduatam
assiduatas
Voc.
assiduata
assiduatae
Abl.
assiduata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assiduatum
assiduata
Gen.
assiduati
assiduatorum
Dat.
assiduato
—
Acc.
assiduatum
assiduata
Voc.
assiduatum
assiduata
Abl.
assiduato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assiduandus
—
Gen.
assiduandi
—
Dat.
assiduando
—
Acc.
assiduandum
—
Voc.
assiduande
—
Abl.
assiduando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assiduanda
—
Gen.
assiduandae
—
Dat.
assiduandae
—
Acc.
assiduandam
—
Voc.
assiduanda
—
Abl.
assiduanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assiduandum
—
Gen.
assiduandi
—
Dat.
assiduando
—
Acc.
assiduandum
—
Voc.
assiduandum
—
Abl.
assiduando
—

Supines

accusative: assiduatum; ablative: assiduatu