assector, assectari, assectatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

accompany, attend, escort; support, be an adherent, follow; court (fame);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1assectorassectamur
2assectarisassectamini
3assectaturassectantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentassectari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
assectare
assectamini
future
PersonSingularPlural
2
assectator
—
3
assectator
assectantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
assectatus
assectati
Gen.
assectati
assectatorum
Dat.
assectato
—
Acc.
assectatum
assectatos
Voc.
assectate
assectati
Abl.
assectato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
assectata
assectatae
Gen.
assectatae
assectatarum
Dat.
assectatae
—
Acc.
assectatam
assectatas
Voc.
assectata
assectatae
Abl.
assectata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
assectatum
assectata
Gen.
assectati
assectatorum
Dat.
assectato
—
Acc.
assectatum
assectata
Voc.
assectatum
assectata
Abl.
assectato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
assectandus
—
Gen.
assectandi
—
Dat.
assectando
—
Acc.
assectandum
—
Voc.
assectande
—
Abl.
assectando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
assectanda
—
Gen.
assectandae
—
Dat.
assectandae
—
Acc.
assectandam
—
Voc.
assectanda
—
Abl.
assectanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
assectandum
—
Gen.
assectandi
—
Dat.
assectando
—
Acc.
assectandum
—
Voc.
assectandum
—
Abl.
assectando
—

Supines

accusative: assectatum; ablative: assectatu

Examples

No examples found.