articulo, articulare, articulavi, articulatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

divide into distinct parts, articulate;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1articuloarticulamus
2articulasarticulatis
3articulatarticulant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarticulare
activeperfectarticulavisse
passivepresentarticulari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
articula
articulate
future
PersonSingularPlural
2
articulato
articulatote
3
articulato
articulanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
articulare
articulamini
future
PersonSingularPlural
2
articulator
—
3
articulator
articulantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
articulatus
articulati
Gen.
articulati
articulatorum
Dat.
articulato
—
Acc.
articulatum
articulatos
Voc.
articulate
articulati
Abl.
articulato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
articulata
articulatae
Gen.
articulatae
articulatarum
Dat.
articulatae
—
Acc.
articulatam
articulatas
Voc.
articulata
articulatae
Abl.
articulata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
articulatum
articulata
Gen.
articulati
articulatorum
Dat.
articulato
—
Acc.
articulatum
articulata
Voc.
articulatum
articulata
Abl.
articulato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
articulandus
—
Gen.
articulandi
—
Dat.
articulando
—
Acc.
articulandum
—
Voc.
articulande
—
Abl.
articulando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
articulanda
—
Gen.
articulandae
—
Dat.
articulandae
—
Acc.
articulandam
—
Voc.
articulanda
—
Abl.
articulanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
articulandum
—
Gen.
articulandi
—
Dat.
articulando
—
Acc.
articulandum
—
Voc.
articulandum
—
Abl.
articulando
—

Supines

accusative: articulatum; ablative: articulatu

Examples