arruo, arruere, arrui, arrutus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

heap up (earth); cover (with earth), bury;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1arruoarruimus
2arruisarruitis
3arruitarruunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarruere
activeperfectarruisse
passivepresentarrui

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
arrue
arruite
future
PersonSingularPlural
2
arruito
arruitote
3
arruito
arruunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
arruere
arruimini
future
PersonSingularPlural
2
arruitor
—
3
arruitor
arruuntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
arrutus
arruti
Gen.
arruti
arrutorum
Dat.
arruto
—
Acc.
arrutum
arrutos
Voc.
arrute
arruti
Abl.
arruto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
arruta
arrutae
Gen.
arrutae
arrutarum
Dat.
arrutae
—
Acc.
arrutam
arrutas
Voc.
arruta
arrutae
Abl.
arruta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
arrutum
arruta
Gen.
arruti
arrutorum
Dat.
arruto
—
Acc.
arrutum
arruta
Voc.
arrutum
arruta
Abl.
arruto
—

Supines

accusative: arrutum; ablative: arrutu

Examples

No examples found.