armo, armare, armavi, armatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Military

equip, fit with armor; arm; strengthen; rouse, stir; incite war; rig (ship);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1armoarmamus
2armasarmatis
3armatarmant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarmare
activeperfectarmavisse
passivepresentarmari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
arma
armate
future
PersonSingularPlural
2
armato
armatote
3
armato
armanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
armare
armamini
future
PersonSingularPlural
2
armator
—
3
armator
armantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
armatus
armati
Gen.
armati
armatorum
Dat.
armato
—
Acc.
armatum
armatos
Voc.
armate
armati
Abl.
armato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
armata
armatae
Gen.
armatae
armatarum
Dat.
armatae
—
Acc.
armatam
armatas
Voc.
armata
armatae
Abl.
armata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
armatum
armata
Gen.
armati
armatorum
Dat.
armato
—
Acc.
armatum
armata
Voc.
armatum
armata
Abl.
armato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
armandus
—
Gen.
armandi
—
Dat.
armando
—
Acc.
armandum
—
Voc.
armande
—
Abl.
armando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
armanda
—
Gen.
armandae
—
Dat.
armandae
—
Acc.
armandam
—
Voc.
armanda
—
Abl.
armanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
armandum
—
Gen.
armandi
—
Dat.
armando
—
Acc.
armandum
—
Voc.
armandum
—
Abl.
armando
—

Supines

accusative: armatum; ablative: armatu