ariolo, ariolare, ariolavi, ariolatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Whitaker
Age:
Later

divine; foretell, prophesy; use divination;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1arioloariolamus
2ariolasariolatis
3ariolatariolant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentariolare
activeperfectariolavisse
passivepresentariolari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ariola
ariolate
future
PersonSingularPlural
2
ariolato
ariolatote
3
ariolato
ariolanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
ariolare
ariolamini
future
PersonSingularPlural
2
ariolator
—
3
ariolator
ariolantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
ariolatus
ariolati
Gen.
ariolati
ariolatorum
Dat.
ariolato
—
Acc.
ariolatum
ariolatos
Voc.
ariolate
ariolati
Abl.
ariolato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
ariolata
ariolatae
Gen.
ariolatae
ariolatarum
Dat.
ariolatae
—
Acc.
ariolatam
ariolatas
Voc.
ariolata
ariolatae
Abl.
ariolata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
ariolatum
ariolata
Gen.
ariolati
ariolatorum
Dat.
ariolato
—
Acc.
ariolatum
ariolata
Voc.
ariolatum
ariolata
Abl.
ariolato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
ariolandus
—
Gen.
ariolandi
—
Dat.
ariolando
—
Acc.
ariolandum
—
Voc.
ariolande
—
Abl.
ariolando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
ariolanda
—
Gen.
ariolandae
—
Dat.
ariolandae
—
Acc.
ariolandam
—
Voc.
ariolanda
—
Abl.
ariolanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
ariolandum
—
Gen.
ariolandi
—
Dat.
ariolando
—
Acc.
ariolandum
—
Voc.
ariolandum
—
Abl.
ariolando
—

Supines

accusative: ariolatum; ablative: ariolatu

Examples

No examples found.