argutor, argutari, argutatus sum:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Deponent

Frequency:
Lesser
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

chatter; prattle, babble; stamp (with feet) (L+S);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1argutorargutamur
2argutarisargutamini
3argutaturargutantur

Infinitives

VoiceTenseForms
passivepresentargutari

Imperatives

passive

present
PersonSingularPlural
2
argutare
argutamini
future
PersonSingularPlural
2
argutator
—
3
argutator
argutantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
argutatus
argutati
Gen.
argutati
argutatorum
Dat.
argutato
—
Acc.
argutatum
argutatos
Voc.
argutate
argutati
Abl.
argutato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
argutata
argutatae
Gen.
argutatae
argutatarum
Dat.
argutatae
—
Acc.
argutatam
argutatas
Voc.
argutata
argutatae
Abl.
argutata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
argutatum
argutata
Gen.
argutati
argutatorum
Dat.
argutato
—
Acc.
argutatum
argutata
Voc.
argutatum
argutata
Abl.
argutato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
argutandus
—
Gen.
argutandi
—
Dat.
argutando
—
Acc.
argutandum
—
Voc.
argutande
—
Abl.
argutando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
argutanda
—
Gen.
argutandae
—
Dat.
argutandae
—
Acc.
argutandam
—
Voc.
argutanda
—
Abl.
argutanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
argutandum
—
Gen.
argutandi
—
Dat.
argutando
—
Acc.
argutandum
—
Voc.
argutandum
—
Abl.
argutando
—

Supines

accusative: argutatum; ablative: argutatu

Examples

No examples found.