arbitro, arbitrare, arbitravi, arbitratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Government

think, judge; consider; be settled/decided on (PASS);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1arbitroarbitramus
2arbitrasarbitratis
3arbitratarbitrant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarbitrare
activeperfectarbitravisse
passivepresentarbitrari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
arbitra
arbitrate
future
PersonSingularPlural
2
arbitrato
arbitratote
3
arbitrato
arbitranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
arbitrare
arbitramini
future
PersonSingularPlural
2
arbitrator
—
3
arbitrator
arbitrantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
arbitratus
arbitrati
Gen.
arbitrati
arbitratorum
Dat.
arbitrato
—
Acc.
arbitratum
arbitratos
Voc.
arbitrate
arbitrati
Abl.
arbitrato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
arbitrata
arbitratae
Gen.
arbitratae
arbitratarum
Dat.
arbitratae
—
Acc.
arbitratam
arbitratas
Voc.
arbitrata
arbitratae
Abl.
arbitrata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
arbitratum
arbitrata
Gen.
arbitrati
arbitratorum
Dat.
arbitrato
—
Acc.
arbitratum
arbitrata
Voc.
arbitratum
arbitrata
Abl.
arbitrato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
arbitrandus
—
Gen.
arbitrandi
—
Dat.
arbitrando
—
Acc.
arbitrandum
—
Voc.
arbitrande
—
Abl.
arbitrando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
arbitranda
—
Gen.
arbitrandae
—
Dat.
arbitrandae
—
Acc.
arbitrandam
—
Voc.
arbitranda
—
Abl.
arbitranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
arbitrandum
—
Gen.
arbitrandi
—
Dat.
arbitrando
—
Acc.
arbitrandum
—
Voc.
arbitrandum
—
Abl.
arbitrando
—

Supines

accusative: arbitratum; ablative: arbitratu