accongero, accongerare, accongeravi, accongeratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Lewis & Short
Age:
Late
Field:
Religion

bear, bring forth;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1accongeroaccongeramus
2accongerasaccongeratis
3accongerataccongerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaccongerare
activeperfectaccongeravisse
passivepresentaccongerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
accongera
accongerate
future
PersonSingularPlural
2
accongerato
accongeratote
3
accongerato
accongeranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
accongerare
accongeramini
future
PersonSingularPlural
2
accongerator
—
3
accongerator
accongerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
accongeratus
accongerati
Gen.
accongerati
accongeratorum
Dat.
accongerato
—
Acc.
accongeratum
accongeratos
Voc.
accongerate
accongerati
Abl.
accongerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
accongerata
accongeratae
Gen.
accongeratae
accongeratarum
Dat.
accongeratae
—
Acc.
accongeratam
accongeratas
Voc.
accongerata
accongeratae
Abl.
accongerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
accongeratum
accongerata
Gen.
accongerati
accongeratorum
Dat.
accongerato
—
Acc.
accongeratum
accongerata
Voc.
accongeratum
accongerata
Abl.
accongerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
accongerandus
—
Gen.
accongerandi
—
Dat.
accongerando
—
Acc.
accongerandum
—
Voc.
accongerande
—
Abl.
accongerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
accongeranda
—
Gen.
accongerandae
—
Dat.
accongerandae
—
Acc.
accongerandam
—
Voc.
accongeranda
—
Abl.
accongeranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
accongerandum
—
Gen.
accongerandi
—
Dat.
accongerando
—
Acc.
accongerandum
—
Voc.
accongerandum
—
Abl.
accongerando
—

Supines

accusative: accongeratum; ablative: accongeratu

Examples

No examples found.