aro, arare, aravi, aratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)
Field:
Agriculture

plow, till, cultivate; produce by plowing, grow; furrow, wrinkle;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1aroaramus
2arasaratis
3aratarant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentarare
activeperfectaravisse
passivepresentarari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
ara
arate
future
PersonSingularPlural
2
arato
aratote
3
arato
aranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
arare
aramini
future
PersonSingularPlural
2
arator
—
3
arator
arantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
aratus
arati
Gen.
arati
aratorum
Dat.
arato
—
Acc.
aratum
aratos
Voc.
arate
arati
Abl.
arato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
arata
aratae
Gen.
aratae
aratarum
Dat.
aratae
—
Acc.
aratam
aratas
Voc.
arata
aratae
Abl.
arata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
aratum
arata
Gen.
arati
aratorum
Dat.
arato
—
Acc.
aratum
arata
Voc.
aratum
arata
Abl.
arato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
arandus
—
Gen.
arandi
—
Dat.
arando
—
Acc.
arandum
—
Voc.
arande
—
Abl.
arando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
aranda
—
Gen.
arandae
—
Dat.
arandae
—
Acc.
arandam
—
Voc.
aranda
—
Abl.
aranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
arandum
—
Gen.
arandi
—
Dat.
arando
—
Acc.
arandum
—
Voc.
arandum
—
Abl.
arando
—

Supines

accusative: aratum; ablative: aratu

Examples

No examples found.