accolo, accolere, accolui, accultus:

Verb · 3rd conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

dwell/live near; be a neighbor to;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1accoloaccolimus
2accolisaccolitis
3accolitaccolunt

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentaccolere
activeperfectaccoluisse
passivepresentaccoli

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
accole
accolite
future
PersonSingularPlural
2
accolito
accolitote
3
accolito
accolunto

passive

present
PersonSingularPlural
2
accolere
accolimini
future
PersonSingularPlural
2
accolitor
—
3
accolitor
accoluntor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
accultus
acculti
Gen.
acculti
accultorum
Dat.
acculto
—
Acc.
accultum
accultos
Voc.
acculte
acculti
Abl.
acculto
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
acculta
accultae
Gen.
accultae
accultarum
Dat.
accultae
—
Acc.
accultam
accultas
Voc.
acculta
accultae
Abl.
acculta
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
accultum
acculta
Gen.
acculti
accultorum
Dat.
acculto
—
Acc.
accultum
acculta
Voc.
accultum
acculta
Abl.
acculto
—

Supines

accusative: accultum; ablative: accultu

Examples

No examples found.