apstinens, apstinentis (gen.), apstinentior -or -us, apstinentissimus -a -um:

Adjective · 3rd declension · variant: 1st

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

abstinent, temperate; showing restraint, self restrained; not covetous; chaste;

Inflections

positive

neuter
CaseSingularPlural
Nom.—
apstinentia
Acc.
apstinens
apstinentia
Voc.—
apstinentia

comparative

neuter
CaseSingularPlural
Nom.
apstinentius
apstinentiora
Gen.
apstinentioris
—
Acc.
apstinentius
apstinentiora
Voc.
apstinentius
apstinentiora

superlative

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
apstinentissimus
apstinentissimi
Gen.
apstinentissimi
apstinentissimorum
Dat.
apstinentissimo
—
Acc.
apstinentissimum
apstinentissimos
Voc.
apstinentissime
apstinentissimi
Abl.
apstinentissimo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
apstinentissima
apstinentissimae
Gen.
apstinentissimae
apstinentissimarum
Dat.
apstinentissimae
—
Acc.
apstinentissimam
apstinentissimas
Voc.
apstinentissima
apstinentissimae
Abl.
apstinentissima
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
apstinentissimum
apstinentissima
Gen.
apstinentissimi
apstinentissimorum
Dat.
apstinentissimo
—
Acc.
apstinentissimum
apstinentissima
Voc.
apstinentissimum
apstinentissima
Abl.
apstinentissimo
—

Examples

No examples found.