aprico, apricare, apricavi, apricatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Calepinus
Age:
Medieval

tan;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1apricoapricamus
2apricasapricatis
3apricatapricant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentapricare
activeperfectapricavisse
passivepresentapricari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
aprica
apricate
future
PersonSingularPlural
2
apricato
apricatote
3
apricato
apricanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
apricare
apricamini
future
PersonSingularPlural
2
apricator
—
3
apricator
apricantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
apricatus
apricati
Gen.
apricati
apricatorum
Dat.
apricato
—
Acc.
apricatum
apricatos
Voc.
apricate
apricati
Abl.
apricato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
apricata
apricatae
Gen.
apricatae
apricatarum
Dat.
apricatae
—
Acc.
apricatam
apricatas
Voc.
apricata
apricatae
Abl.
apricata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
apricatum
apricata
Gen.
apricati
apricatorum
Dat.
apricato
—
Acc.
apricatum
apricata
Voc.
apricatum
apricata
Abl.
apricato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
apricandus
—
Gen.
apricandi
—
Dat.
apricando
—
Acc.
apricandum
—
Voc.
apricande
—
Abl.
apricando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
apricanda
—
Gen.
apricandae
—
Dat.
apricandae
—
Acc.
apricandam
—
Voc.
apricanda
—
Abl.
apricanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
apricandum
—
Gen.
apricandi
—
Dat.
apricando
—
Acc.
apricandum
—
Voc.
apricandum
—
Abl.
apricando
—

Supines

accusative: apricatum; ablative: apricatu