acclaro, acclarare, acclaravi, acclaratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Very Rare
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

make clear, reveal, make manifest;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1acclaroacclaramus
2acclarasacclaratis
3acclaratacclarant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentacclarare
activeperfectacclaravisse
passivepresentacclarari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
acclara
acclarate
future
PersonSingularPlural
2
acclarato
acclaratote
3
acclarato
acclaranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
acclarare
acclaramini
future
PersonSingularPlural
2
acclarator
—
3
acclarator
acclarantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
acclaratus
acclarati
Gen.
acclarati
acclaratorum
Dat.
acclarato
—
Acc.
acclaratum
acclaratos
Voc.
acclarate
acclarati
Abl.
acclarato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
acclarata
acclaratae
Gen.
acclaratae
acclaratarum
Dat.
acclaratae
—
Acc.
acclaratam
acclaratas
Voc.
acclarata
acclaratae
Abl.
acclarata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
acclaratum
acclarata
Gen.
acclarati
acclaratorum
Dat.
acclarato
—
Acc.
acclaratum
acclarata
Voc.
acclaratum
acclarata
Abl.
acclarato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
acclarandus
—
Gen.
acclarandi
—
Dat.
acclarando
—
Acc.
acclarandum
—
Voc.
acclarande
—
Abl.
acclarando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
acclaranda
—
Gen.
acclarandae
—
Dat.
acclarandae
—
Acc.
acclarandam
—
Voc.
acclaranda
—
Abl.
acclaranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
acclarandum
—
Gen.
acclarandi
—
Dat.
acclarando
—
Acc.
acclarandum
—
Voc.
acclarandum
—
Abl.
acclarando
—

Supines

accusative: acclaratum; ablative: acclaratu

Examples

No examples found.