approno, appronare, appronavi, appronatus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Uncommon
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

lean forwards;

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1appronoappronamus
2appronasappronatis
3appronatappronant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentappronare
activeperfectappronavisse
passivepresentappronari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
approna
appronate
future
PersonSingularPlural
2
appronato
appronatote
3
appronato
appronanto

passive

present
PersonSingularPlural
2
appronare
appronamini
future
PersonSingularPlural
2
appronator
—
3
appronator
appronantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
appronatus
appronati
Gen.
appronati
appronatorum
Dat.
appronato
—
Acc.
appronatum
appronatos
Voc.
appronate
appronati
Abl.
appronato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
appronata
appronatae
Gen.
appronatae
appronatarum
Dat.
appronatae
—
Acc.
appronatam
appronatas
Voc.
appronata
appronatae
Abl.
appronata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
appronatum
appronata
Gen.
appronati
appronatorum
Dat.
appronato
—
Acc.
appronatum
appronata
Voc.
appronatum
appronata
Abl.
appronato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
appronandus
—
Gen.
appronandi
—
Dat.
appronando
—
Acc.
appronandum
—
Voc.
appronande
—
Abl.
appronando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
appronanda
—
Gen.
appronandae
—
Dat.
appronandae
—
Acc.
appronandam
—
Voc.
appronanda
—
Abl.
appronanda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
appronandum
—
Gen.
appronandi
—
Dat.
appronando
—
Acc.
appronandum
—
Voc.
appronandum
—
Abl.
appronando
—

Supines

accusative: appronatum; ablative: appronatu

Examples

No examples found.