appareo, apparere, apparui, apparitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Intransitive

Frequency:
Very Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

appear; be evident/visible/noticed/found; show up, occur; serve (w/DAT);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1appareoapparemus
2apparesapparetis
3apparetapparent

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentapparere
activeperfectapparuisse
passivepresentappareri

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
appare
apparete
future
PersonSingularPlural
2
appareto
apparetote
3
appareto
apparento

passive

present
PersonSingularPlural
2
apparere
apparemini
future
PersonSingularPlural
2
apparetor
—
3
apparetor
apparentor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
apparitus
appariti
Gen.
appariti
apparitorum
Dat.
apparito
—
Acc.
apparitum
apparitos
Voc.
apparite
appariti
Abl.
apparito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
apparita
apparitae
Gen.
apparitae
apparitarum
Dat.
apparitae
—
Acc.
apparitam
apparitas
Voc.
apparita
apparitae
Abl.
apparita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
apparitum
apparita
Gen.
appariti
apparitorum
Dat.
apparito
—
Acc.
apparitum
apparita
Voc.
apparitum
apparita
Abl.
apparito
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
apparendus
—
Gen.
apparendi
—
Dat.
apparendo
—
Acc.
apparendum
—
Voc.
apparende
—
Abl.
apparendo
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
apparenda
—
Gen.
apparendae
—
Dat.
apparendae
—
Acc.
apparendam
—
Voc.
apparenda
—
Abl.
apparenda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
apparendum
—
Gen.
apparendi
—
Dat.
apparendo
—
Acc.
apparendum
—
Voc.
apparendum
—
Abl.
apparendo
—

Supines

accusative: apparitum; ablative: apparitu