-, -, conlubui, conlubitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

it pleases/is very agreeable; (IMPERS PERFDEF perfect form has present sense);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1conlubuiconlubuimus
2conlubuisticonlubuistis
3conlubuitconlubuerunt, conlubuere

Infinitives

VoiceTenseForms
activeperfectconlubuisse

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
conlubitus
conlubiti
Gen.
conlubiti
conlubitorum
Dat.
conlubito
—
Acc.
conlubitum
conlubitos
Voc.
conlubite
conlubiti
Abl.
conlubito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
conlubita
conlubitae
Gen.
conlubitae
conlubitarum
Dat.
conlubitae
—
Acc.
conlubitam
conlubitas
Voc.
conlubita
conlubitae
Abl.
conlubita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
conlubitum
conlubita
Gen.
conlubiti
conlubitorum
Dat.
conlubito
—
Acc.
conlubitum
conlubita
Voc.
conlubitum
conlubita
Abl.
conlubito
—

Supines

accusative: conlubitum; ablative: conlubitu

Examples

No examples found.