-, -, collibui, collibitus:

Verb · 2nd conjugation · variant: 1st · Impersonal

Frequency:
Common
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

it pleases/is very agreeable; (IMPERS PERFDEF perfect form has present sense);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1collibuicollibuimus
2collibuisticollibuistis
3collibuitcollibuerunt, collibuere

Infinitives

VoiceTenseForms
activeperfectcollibuisse

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
collibitus
collibiti
Gen.
collibiti
collibitorum
Dat.
collibito
—
Acc.
collibitum
collibitos
Voc.
collibite
collibiti
Abl.
collibito
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
collibita
collibitae
Gen.
collibitae
collibitarum
Dat.
collibitae
—
Acc.
collibitam
collibitas
Voc.
collibita
collibitae
Abl.
collibita
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
collibitum
collibita
Gen.
collibiti
collibitorum
Dat.
collibito
—
Acc.
collibitum
collibita
Voc.
collibitum
collibita
Abl.
collibito
—

Supines

accusative: collibitum; ablative: collibitu

Examples

No examples found.