vulnero, vulnerare, vulneravi, vulneratus:

Verb · 1st conjugation · variant: 1st · Transitive

Frequency:
Frequent
Dictionary:
Oxford Latin Dictionary (OLD)

wound/injure/harm, pain/distress; inflict wound on; damage (things/interest of);

Conjugations

Finite Forms

PersonSingularPlural
1vulnerovulneramus
2vulnerasvulneratis
3vulneratvulnerant

Infinitives

VoiceTenseForms
activepresentvulnerare
activeperfectvulneravisse
passivepresentvulnerari

Imperatives

active

present
PersonSingularPlural
2
vulnera
vulnerate
future
PersonSingularPlural
2
vulnerato
vulneratote
3
vulnerato
vulneranto

passive

present
PersonSingularPlural
2
vulnerare
vulneramini
future
PersonSingularPlural
2
vulnerator
—
3
vulnerator
vulnerantor

Participles

Perfect Passive Participle

masculine

CaseSingularPlural
Nom.
vulneratus
vulnerati
Gen.
vulnerati
vulneratorum
Dat.
vulnerato
—
Acc.
vulneratum
vulneratos
Voc.
vulnerate
vulnerati
Abl.
vulnerato
—

feminine

CaseSingularPlural
Nom.
vulnerata
vulneratae
Gen.
vulneratae
vulneratarum
Dat.
vulneratae
—
Acc.
vulneratam
vulneratas
Voc.
vulnerata
vulneratae
Abl.
vulnerata
—

neuter

CaseSingularPlural
Nom.
vulneratum
vulnerata
Gen.
vulnerati
vulneratorum
Dat.
vulnerato
—
Acc.
vulneratum
vulnerata
Voc.
vulneratum
vulnerata
Abl.
vulnerato
—

Gerundive

masculine
CaseSingularPlural
Nom.
vulnerandus
—
Gen.
vulnerandi
—
Dat.
vulnerando
—
Acc.
vulnerandum
—
Voc.
vulnerande
—
Abl.
vulnerando
—
feminine
CaseSingularPlural
Nom.
vulneranda
—
Gen.
vulnerandae
—
Dat.
vulnerandae
—
Acc.
vulnerandam
—
Voc.
vulneranda
—
Abl.
vulneranda
—
neuter
CaseSingularPlural
Nom.
vulnerandum
—
Gen.
vulnerandi
—
Dat.
vulnerando
—
Acc.
vulnerandum
—
Voc.
vulnerandum
—
Abl.
vulnerando
—

Supines

accusative: vulneratum; ablative: vulneratu

Examples

No examples found.