vorago
vorago, voraginis
Feminine · Noun · 3rd declension
- Frequency:
- Lesser
deep hole, chasm, watery hollow;
Inflections
| Case | Singular | Plural |
|---|---|---|
| Nom. | vorago | voragines |
| Gen. | voraginis | voraginum, voraginium |
| Dat. | voragini | voraginibus |
| Acc. | voraginem | voragines |
| Voc. | vorago | voragines |
| Abl. | voragine | voraginibus |
Text excerpts
Matching passages for this spelling. Other inflected forms of the same lemma may appear elsewhere; excerpts are not translations.

Liber Primus
Publius Papinius Statius from SILVAE
"...vaga murmura Romae. Ipse loci custos, cuius sacrata vorago famosique lacus nomen memorabile servant, innumeros aeris sonitus..."- P
Aeneid VII
P. Vergilius Maro (Vergil) from The Aeneid
"...saevi spiracula Ditis monstrantur, ruptoque ingens Acheronte vorago pestiferas aperit fauces, quis condita Erinys, invisum numen, terras caelumque..." - G
Poems
Gaius Valerius Catullus from Catullus' Poems
"...lacus putidaeque paludis lividissima maximeque est profunda vorago. insulsissimus est homo, nec sapit pueri instar bimuli tremula patris..."
